Zaterdag ging het weekend niet goed van start, we moesten mijn pepe terug naar spoed voeren, in niet goede papieren, waren heel laat thuis. Moesten dan nog eten, ik ging niet meer eten had toch geent rek na te zien hoe pepe was. Maar mama dringende erop aan, zegt ze jullie moeten zondagochtend om 10.20 lopen je moet toch een maaltijd nog binnen hebben. Wij nog geten en zag heel laat in bed rond 1u. Het deed pijn als de wekker vroeg afliep. Wij allen richting Oostende om er deel te nemen aan de eerste wedstrijd van het criterium. Eenmaal aangekomen zag ik al gauw wie de overwinning in de wacht ging slepen. Ik liep los en het gevoel was redelijk. Van bij de start vloog ik er onmiddellijk snel in. Maar na enkele honderden meters, voeld ik dit is mijn dag niet. Alles spookte door mijn hoofd en mijn benen waren futloos en het draaide echt niet. Ik hoopte op betering maar het ging van kwaad naar erger. Ik bleef doorbijten voor pepe. Maar het was niet zoals het moest. Ik eindigde als 4de dame, na Natalie Tijtgat, An De Both, Sofie Tuttens. De wedstrijd was zo slecht niet, mijn tijd was nog behoorlijk. Maar ik had een mindere dag. Mijn zoetje eindigde knap als eerste, dit na een zeer zeer sterke Bert Deschodt. Papa liep uitstekend daarin tegen en eindigde als 1ste veteraan.

Ben blij dat we aan de start verschenen, maar na de wedstrijd kregen we nog slecht nieuws te verduren. Helaas kan ik hier niet meer over kwijt. Mensen die me goed kennen zullen wel nog vernemen wat. Op naar een betere dag!

Bedankt aan mijn mama en mijn zoetje zijn papa en andere supporters en lopers om me vooruit te roepen of mee te trekken in de wedstrijd!

Vandaag stond er eindelijk na lange tijd een wedstrijd op het programma. Mijn zoetje had besloten eens te crossen en ik dacht zo bij mezelf waarom zou ik ook eens testen waar ik daar loop. Deze middag vol goede moed richting Uitbergen. Omstreeks 15u was het mijn beurt om te starten, eigenlijk met weinig stress ging ik van start. De meisjes die aan de start stonden ken ik echt niet. Het was allemaal nieuw voor mij en wat de kat uit de boom kijken. Van bij de start zat ik heel goed voorin, ik verbaasde mezelf, mijn zoetje riep naar me toe kalm het is 5km. Maar mijn gevoel was uitstekend en er was mooie concurrentie en konden we strijden voor de plaatsen. Na 1 ronde zat ik in een mooi groepje en liep ik op plaats 8. Het parcours maakte het zwaar door de vele wind en het was koude wind!! Ik verbaasde blijkbaar iedereen en mezelf zeker. Met een heel goed gevoel liep ik verder en eindigde knap als 9 de en 6de senior. Heel tevreden was ik over mijn wedstrijd!!! Dit is voor herhaling vatbaar en dit smaakt naar meer!

De uitslag bij de dames seniores: Van Peteghem Ingrid, Ameloot Sylvie, Van Bockstal Saartje, De Smet Kristi, Van de Mergel Eva, Lies Deruddere. Bij de masters won Marlene Vandenbroeck.

Iets later moest mijn zoetje starten dit voor 9,8 km, er was een heel sterke bezetting! Hij liep heel goed mee voorin, maar na 1 ronde sloeg het noodlot toe. Hij sloeg zijn voet om in een bocht. Hij had pijn maar beet door en liep door op een kalmer tempo om zijn plaats veilig te stellen. Hij eindigde als 8ste senior! Ik ben trots dat hij doorbeet! Hopelijk is het niet te erg! De winaar was daar Vital Gahungu.

Zaterdag stond er normaal een wedstrijd op mijn programma. Maar het was afwachten wat de weersomstandigheden gingen doen. Toen we op stonden zachterdagochtend was het nog droog. Wel ijskoud door de wind, maar ondertussen bleven we hopen dat we toch ging kunnen starten. Plots kreeg ik een telefoontje van mijn ouders dat het al goed aan het sneeuwen was in Wevelgem. Maar in Varsenare was het gelukkig nog droog. Rond 11u belde ik naar de organisatie om te weten of de wedstrijd al dan niet zou doorgaan. De mensen van de organisatie lieten me weten dat om 12u30 de beslissing ging vallen. Toch vertrokken mijn zoetje en ik tijdig naar Lombardsijde. Iets na 12u30 belde ik terug en ja hoor we kregen goed nieuws, de wedstrijd ging door.

Helaas kon mijn papa er niet bij zijn, de wegen lagen behoorlijk glad in Wevelgem en het sneeuwde nog steeds, dus wilden ze het niet riskeren. Mijn zoetje en ik hadden besloten om samen de 5 kilometer te lopen. Mijn zoetje vooral voor de koude op zijn longen (dit na zijn longontsteking geweest van vroeger, geen risico's nemen). Eenmaal gestart, had ik onmiddellijk een voorsprong, na een grote kilometer kon ik mijn concurrentie zien en zag ik dat ik toch al een goede voorsprong had. Het tempo bleef ik aanhouden, het was echt op momenten beuken tegen de wind in. Maar ik vond het echt heerlijk lopen dit was echt een afzien!! Op het einde liet ik het tempo wat uitzakken dit omdat we op het voetpad moesten lopen en daar lag toch nog ijs, wou geen risico's nemen. Gans de wedstrijd heb ik zonder chrono gelopen gewoon puur op gevoel. Ik eindige dan ook heel tevreden als eerste in een goede tijd 21'22" voor 5,3 km. Dit slechts 10 seconden trager dan vorig jaar. In zo'n weer en temperatuur wil dit toch zeggen dat mijn conditie al behoorlijk goed zit. Het is toch nog eens een extra duwtje om verder door te zetten.

Mijn zoetje eindigde iets vroeger eveneens als eerste. Dus we hebben beide het jaar goed ingezet. Een dubbele overwinning. Een fantastische start voor 2010. Mijn ouders supporterden van thuis uit en waren natuurlijk heel tevreden en fier op me. Chapeau zeiden ze in zo'n weer. Mijn geluk kon nog niet op, ik won dan ook de hoofdprijs in de tombola.

Ik wil mijn zoetje zijn ouders bedanken om het slechte weer te trotseren en ook de vele supporters! Eveneens Steven de broer van mijn zoetje die liep de 10,3 kilometer uit samen onder de begeleiding van mijn zoetje en mezelf. We hebben hem gesteund en wat uit de wind gezet want het was echt een zandstorm zaterdag!